Pzt - Cum : Sabah 9.00 - Akşam 5.00
Buhar kazanı, yakıtın yanmasıyla açığa çıkan ısıyı suya aktararak basınçlı buhar üreten kapalı basınçlı kaptır. Gıda, tekstil, kimya, otomotiv, kağıt ve sağlık tesislerinde proses ısısının ana kaynağıdır. Doğru kapasitede ve doğru tipte seçilmiş kazan, yakıt giderini yıllar boyunca belirler; yanlış seçim hem yatırımı hem işletme maliyetini yukarı çeker. Bu rehber; kazan tiplerini, kapasite hesabını, yardımcı ekipmanları, güncel fiyat aralıklarını ve yasal yükümlülükleri bir arada sunar.
Buhar kazanı, suyu kaynama sıcaklığının üzerine çıkararak faz değiştirmesini sağlayan basınçlı kaptır. Doğalgaz, fuel-oil, kömür, pelet veya biyokütle yanar; oluşan ısı kazan içindeki suya geçer; su buharlaşır ve buhar haznesinde toplanır. Elektrikli tiplerde ısı, direnç veya elektrot yoluyla doğrudan elde edilir.
Endüstriyel uygulamalarda 6-25 bar aralığında doymuş buhar üretilir. Türbin besleme gibi özel uygulamalarda basınç 40 bar ve üzerine çıkar. Buharın tercih edilme nedeni taşıdığı gizli ısıdır: 10 bar basınçta 1 kilogram su buharlaşırken yaklaşık 2.000 kJ enerji depolar. Aynı enerjiyi sıcak suyla taşımak çok daha büyük debi ve boru çapı ister.
Süreç dört aşamada tamamlanır: yakma, ısı transferi, buharlaşma ve dağıtım.
Yakıt brülörde yakılır. Doğalgaz brülörü 900-1.200°C alev sıcaklığı üretir. Külhan adı verilen yanma odası ısıyı önce ışıma yoluyla aktarır. Duman gazları külhan çıkışında 800-1.000°C civarındadır. Tam yanma için hava fazlalık katsayısı 1,1-1,2 aralığında tutulur. Katsayı yükselirse fazla hava bacadan ısı kaçırır, düşerse yanma tamamlanmaz ve karbonmonoksit oluşur.
Duman gazları üç geçiş boyunca ısısını suya bırakır. Birinci geçiş külhandan dönüştür ve en sıcak bölgedir. İkinci geçişte duman boruları içinde sıcaklık 600-700°C'ye iner. Üçüncü geçişin sonunda gaz 180-220°C sıcaklıkla bacaya gider. Baca çıkış sıcaklığının bu aralıkta kalması, ısının büyük bölümünün suya aktarıldığı anlamına gelir. Sıcaklık yükseliyorsa duman boruları kurumlanmış demektir.
Su kaynama sıcaklığına ulaşınca buharlaşmaya başlar. Kaynama sıcaklığı basınca bağlıdır: 6 bar etkin basınçta 165°C, 10 bar etkin basınçta 184°C. Buharlaşma sırasında sıcaklık sabit kalır, verilen enerjinin tamamı faz değişimine gider. Oluşan buhar kazanın üst bölümündeki hazneye yükselir.
Doymuş buhar proses ısıtmada doğrudan kullanılır. Enerji üretiminde buhar kızdırıcıdan geçirilerek kızgın hale getirilir. Basınç düşürücü vanalarla farklı hatlara farklı basınçlar verilir. Isısını bırakıp yoğuşan buhar, kondens geri kazanım hattıyla besleme tankına döner. Kondens sıcak döndüğü için aynı buharı üretmek daha az yakıt harcar.
Kazanlar iki ölçüte göre ayrılır: gövde tasarımı ve yakıt tipi. Tasarım kapasiteyi ve basınç sınırını, yakıt ise işletme maliyetini belirler.
Endüstride en yaygın tiptir. Sıcak duman gazları boruların içinden geçer, boruların dışındaki su ısınır. Kapasite aralığı 300 kg/h ile 25 ton/h arasındadır, basınç sınırı pratikte 25 bardır. Üç geçişli tasarımda verim %90-93'e ulaşır. Su hacmi büyük olduğundan ani buhar çekişlerini basınç düşürmeden karşılar. Gıda, tekstil, kimya, hastane ve çamaşırhane uygulamalarının standart çözümüdür.
Su boruların içinden, duman gazı boruların dışından geçer. 25 barın üzerindeki basınçlar ve 25 ton/h üzerindeki kapasiteler için kullanılır; 100 ton/h'a kadar üretilir. Enerji santrallerinin ve petrokimya tesislerinin tercihidir. Su hacmi düşük olduğu için basınca hızlı çıkar, ancak su kalitesine alev-duman borulu tipten çok daha duyarlıdır.
Katı yakıtı otomatik besleme sistemiyle ızgaraya taşır. Kömür, pelet ve biyokütle ile çalışır. 1-10 ton/h aralığında yaygındır. Yakıt gideri doğalgaza göre düşüktür, buna karşılık kül boşaltma, yakıt stok alanı ve baca gazı filtresi ek yük getirir.
Yakıt, alttan üflenen havayla askıda tutulan kum yatağı içinde yanar. Isı transferi çok yüksektir ve düşük kaliteli yakıtları da yakabilir. 5-60 ton/h aralığında, büyük ölçekli tesislerde kullanılır. Yatırım maliyeti diğer katı yakıtlı tiplerin üzerindedir.
Izgaranın hareketiyle yakıt yanma boyunca ilerler, kül otomatik atılır. Döner ızgaralı tipler 3-25 ton/h, ileri itimli tipler 1-15 ton/h aralığında üretilir. Sürekli çalışan ve yüksek yakıt tüketen tesislerde tercih edilir.
50-500 kg/h kapasiteli kompakt ünitelerdir. Su hacmi az olduğundan 3-5 dakikada buhar verir; büyük kazanlarda bu süre 20-40 dakikayı bulur. 1-2 m² alan yeterlidir. Çalışma basıncı genellikle 6-10 bardır. Dezavantajı, ani ve büyük buhar çekişlerinde basıncın düşmesidir.
Yanma havasını kazan dairesinden değil dışarıdan alır. Çift borulu baca sistemiyle çalışır: iç borudan duman çıkar, dış borudan hava girer. Kazan dairesinde oksijen tüketmediği için havalandırma menfezi gerekmez. Bodrum katlar ve havalandırması sınırlı hacimler için uygundur. Isıl verimi standart kazanlarla aynıdır; farkı yanma havasının alınma biçimindedir.
Tek kazandan iki farklı basınçta buhar alınır. Örneğin 10 bar bir prosese, 6 bar başka bir hatta verilir. İki ayrı kazan yatırımından kaçınmayı sağlar. Basınç farkı düşürücü vanayla değil, ayrı çıkış ve ayrı kontrol grubuyla sağlanır.
Doğalgazlı buhar kazanı, altyapının bulunduğu bölgelerde en çok tercih edilen tiptir. Yanma ürünü kurum bırakmadığı için ısıtma yüzeyleri temiz kalır, verim yıl boyunca korunur.
Dezavantajı gaz kesintisine bağımlılıktır. Kesintiye karşı çift yakıtlı brülör tercih edilir; sistem doğalgaz ile fuel-oil arasında geçiş yapar. Doğalgaz bağlantısı için dağıtım şirketinin onayı, kazan dairesi projesi ve baca uygunluk raporu gerekir.
Elektrikli buhar kazanı, ısıyı yakıt yakarak değil elektrik enerjisinden elde eder. İki tipi vardır: rezistanslı modeller suyu daldırma ısıtıcıyla ısıtır, elektrotlu modeller akımı doğrudan suyun içinden geçirir ve suyun kendi direncinden yararlanır.
Sınırı elektrik maliyetidir. Aynı ısı için elektrik, doğalgazdan belirgin şekilde pahalıdır. Bu nedenle elektrikli kazanlar genellikle küçük kapasitelerde, aralıklı buhar ihtiyacında veya yedek ünite olarak kullanılır. Yüksek kapasitelerde ayrıca trafo ve pano yatırımı gerekir.
Her sektörün proses sıcaklığı farklıdır, gereken basınç da buna göre değişir.
Kapasite, saatte üretilen buhar miktarıyla ifade edilir ve kg/h birimiyle yazılır. Hesabın çıkış noktası prosesin ısı ihtiyacıdır.
Pratik dönüşüm şudur: 1 ton/saat buhar üretmek yaklaşık 700 kW ısı gücü gerektirir. Isı ihtiyacı biliniyorsa buhar debisi, kW değerinin 0,7'ye bölünmesiyle bulunur. Buhar debisi biliniyorsa gereken ısı gücü, kg/h değerinin 0,7 ile çarpımıdır.
Örnek: prosesi 500 kW ısı isteyen bir tekstil tesisinde gereken buhar debisi 500 ÷ 0,7 = yaklaşık 715 kg/h'tir. Bu tesise 1.000 kg/h kazan uygundur; aradaki pay hem yedek kapasite hem de devreye girme kayıpları içindir.
Katsayı besleme suyu sıcaklığına göre değişir. Kondens geri kazanımı olan tesislerde besleme suyu sıcak döndüğü için aynı buhar daha az yakıtla üretilir.
Yüksek kapasitelerde tek büyük kazan yerine birden fazla küçük kazan tercih edilir. Düşük talep dönemlerinde tek ünite çalışır, verim korunur; bakım sırasında üretim durmaz. 8 tonluk tek kazan yerine dört adet 2 tonluk kazan kurmak, yedekleme maliyetini de düşürür.
Toplam yatırımın önemli bölümü kazan gövdesinin dışındadır. Yalnızca gövde fiyatına bakarak yapılan karşılaştırma yanıltıcıdır.
İyon değiştirici reçine, sudaki kalsiyum ve magnezyum iyonlarını sodyumla değiştirir. Reçine doyduğunda tuzlu suyla rejenere edilir. Rejenerasyon çevrimi geri yıkama, tuzlu su emişi ve durulamadan oluşur. Yumuşatma olmadan kazan kısa sürede kışır bağlar.
Besleme suyundaki çözünmüş oksijen ve karbondioksiti uzaklaştırır. Su, degazörde 102-105°C sıcaklıkta ve 0,2-0,5 bar basınç altında en az 20 dakika bekletilir. Gazlar bu koşulda sudan ayrılır ve atmosfere atılır. Degazör, besleme pompalarından 4-5 metre yukarıda konumlandırılır; aksi halde pompa kavitasyon yapar.
Prosesten dönen yoğuşmuş buhar burada toplanır. Kondens sıcak olduğu için tekrar ısıtma maliyeti düşer. Geri dönüş oranı arttıkça hem yakıt hem su ve kimyasal gideri azalır. Kondens hattı kirliyse tank öncesinde filtre kullanılır.
Baca gazının kalan ısısıyla besleme suyunu ön ısıtır. Verimi 5-8 puan artırır. Yatırımını yüksek çalışma saatli tesislerde iki-üç yılda geri öder.
Kazan ömrünü belirleyen tek en önemli etken suyun kimyasıdır. Şartlandırma üç sorunu birden hedefler: kışır, korozyon ve buhar sürüklenmesi.
Sertlik mineralleri ısı transfer yüzeyinde tabaka oluşturur. Tabaka ısının suya geçişini engeller, yakıt tüketimi artar. 2 mm kışır kalınlığından sonra termal gerilmeler yapıyı zorlar; ayna ile borular arasında gevşeme başlar. Bu aşamadan sonra sorun verim kaybı olmaktan çıkar, yapısal hasara döner.
Çözünmüş oksijen ve düşük pH korozyon yaratır. Oksijen degazörde giderilir, kalanı kimyasal oksijen tutucuyla bağlanır. Kondens dönüş hatları ayrıca risk taşır: yoğuşan buhar atmosferden karbondioksit çekerse asidik ortam oluşur ve dirsekler ile dişli bağlantılar zarar görür.
Besleme suyuyla gelen çözünmüş katılar buhara geçemez, kazan suyunda kalır ve derişimi sürekli artar. Blöf bu derişimi sınırlar. Dip blöfü vardiyada bir kez kısa süreli yapılır ve çökelen çamuru atar. Yüzey blöfü sürekli veya otomatik kontrollüdür, çözünmüş tuzu boşaltır. Doğru miktar kazan suyu iletkenliği ölçülerek belirlenir. Fazla blöf ısıtılmış suyun boşa gitmesi, az blöf ise köpürme ve buhar sürüklenmesi demektir.
Emniyet ventili, basınç izin verilen sınırı aştığında otomatik açılarak fazla buharı atmosfere atar. Kazanın patlamaya karşı son savunma hattıdır ve devre dışı bırakılamaz.
Su seviyesi düşerse boru cidarları soğutmasız kalır, aşırı ısınır ve kazan hasar görür. Seviye yükselirse buhar suyla sürüklenir, kuruluk oranı düşer ve hatlarda darbe oluşur.
Seviye göstergesi arızalı kazan çalıştırılmaz. Susuz çalışma, kazan hasarlarının en sık nedenidir.
Kazan siparişinden önce mahallin uygunluğu kontrol edilmelidir. Sonradan yapılan zemin ve tavan müdahaleleri montajı haftalarca geciktirir.
Doğalgazlı sistemlerde kazan dairesi projesi, havalandırma hesabı ve baca uygunluk raporu dağıtım şirketine sunulur ve onay alınmadan gaz açılmaz.
Verim, yakıtla verilen enerjinin ne kadarının buhara dönüştüğünü gösterir. Aşağıdaki müdahaleler ölçülebilir kazanç sağlar.
Buhar kazanı basınçlı ekipmandır ve denetime tabidir. Yükümlülükler işletmeye aittir.
25 Nisan 2013 tarihli İş Ekipmanlarının Kullanımında Sağlık ve Güvenlik Şartları Yönetmeliği'ne göre buhar kazanlarının periyodik kontrolü bir yılı aşmayan aralıklarla yapılır. Esas yöntem hidrostatik testtir ve test basıncı işletme basıncının 1,5 katıdır. Hidrostatik test imkânı bulunmayan durumlarda tahribatsız muayene yöntemleri uygulanır, gerekçesi rapora yazılır.
Kontrol; TS 2025, TS EN 12953 ve TS EN 12952 standartlarına göre yürütülür. Muayeneyi yapan kişi veya kuruluşun ekipmanın imalatçısı, satıcısı, montajcısı veya bakımcısı olmaması gerekir. TÜRKAK muayene yapmaz; muayene kuruluşlarını akredite eder.
Kontrol ayrıca şu durumlarda tekrarlanır: imalat bitiminde, montaj sonrası ilk çalıştırmadan önce, onarım veya değişiklikten sonra, üç aydan uzun süre kullanılmayan kazan yeniden devreye alınmadan önce.
Kazanı işleten personelin ehliyetli olması zorunludur. TMMOB Makina Mühendisleri Odası'nın düzenlediği kurslardan alınan Kazan İşletme Sertifikası veya Mesleki Yeterlilik Kurumu belgesi bu şartı karşılar. Belge yükümlülüğü basınç eşiğine değil, kazanın işletilmesine bağlıdır.
Yeni kazanlar Basınçlı Ekipmanlar Yönetmeliği (2014/68/AB) kapsamındadır. Kazan CE işaretli olmalı, uygunluk beyanı ve teknik dosya ile teslim edilmelidir.
Üç sistem farklı sıcaklık ve basınç ihtiyaçlarına cevap verir. Seçim prosesin istediği sıcaklıkla başlar.
Karar verirken yalnızca sıcaklığa değil, ısının nasıl kullanıldığına da bakılır. Buhar doğrudan ürünle temas edebilir; kızgın yağ edemez.
Buhar kazanı fiyatları tek bir rakamla verilemez. Aynı kapasitede iki kazan, donanım kapsamı yüzünden iki kat fark edebilir. Aşağıdaki aralıklar Ocak 2026 itibarıyla anahtar teslim doğalgazlı sistemler içindir; KDV ve İstanbul içi montaj dahildir. Alt sınır standart donanımı, üst sınır ekonomizörlü ve tam otomasyonlu yapılandırmayı gösterir.
Standart kapsama dahil olanlar: üç geçişli kazan gövdesi, modülasyonlu doğalgaz brülörü, PLC kontrol panosu, su seviye otomasyonu, iki emniyet ventili, manometre, termometre, baca bağlantısı, montaj, devreye alma ve iki yıl garanti.
100 kg/h jeneratör ile aynı kapasitedeki tam donanımlı kazan arasındaki fark, PLC panosu, çift emniyet ventili ve büyük su hacimli gövdeden kaynaklanır. Jeneratör daha ucuzdur ama ani çekişlerde basınç tutamaz.
Aşağıdaki kalemler kazan fiyatına dahil değildir ve çoğu projede zorunludur. Toplam yatırımın %20-35'ini oluşturur.
İkinci el kazan, ilk yatırımı %40-45 düşürür. Ancak belgesiz ünite, ruhsatlandırma aşamasında ciddi sorun çıkarır. Aşağıdaki aralıklar yenilenmiş ve belgeli üniteler içindir.
Sahibinden satılan kazanlarda risk, fiyat farkının çok üzerine çıkabilir. Şunlar mutlaka istenmelidir.
Et kalınlığı tasarım değerinin altına inmiş kazan onarılamaz. Belgesiz ünitede bu bilgi olmadığı için risk tamamen alıcıya geçer.
Benzer görünen iki teklif, kapsam açısından çok farklı olabilir. Karşılaştırma yalnızca toplam bedelle yapılmaz.
Kazan imalatı kaynak kalitesine ve basınç testine dayanan denetimli bir üretimdir. Toplam süre kapasiteye göre 20-30 iş günüdür.
Buhar kazanı yatırımı yalnızca kazan almak değildir. Kazanın yanında baca sistemi, doğalgaz tesisatı, kazan dairesi projesi, İGDAŞ onayı ve uygunluk raporları vardır. Piyasada bu işler genellikle üç ayrı firmaya dağılır: kazanı biri üretir, bacayı ikincisi yapar, gaz açma sürecini üçüncüsü yürütür. Sorun çıktığında sorumluluk firmalar arasında dolaşır, süreç uzar, maliyet büyür.
FRD Hermetik Buhar Kazanları bu zincirin tamamını tek bünyede yürütür. İstanbul Sanayi Doğalgaz Mühendislik çatısı altında hem buhar kazanı hem baca sistemi imalatı yapılır, doğalgaz tesisatı çekilir ve İGDAŞ yetki numarası 7006186 ile raporlama süreci yürütülür. Tek muhatap, tek sorumluluk, tek takvim.
Zincirin tek elde toplanması üç somut sonuç doğurur.
Süreç kısalır. Kazan üreticisi ile baca firmasının birbirini beklemesi ortadan kalkar. Baca hesabı kazan tasarımıyla eş zamanlı yapıldığı için proje-uygulama uyumsuzluğu yaşanmaz. Gaz açma dosyası, kazan daha sahaya inmeden hazırlanmaya başlar.
Maliyet düşer. Fabrikadan doğrudan satış yapıldığı için bayi marjı ve aracı payı yoktur. Kazan ile bacanın aynı yerden çıkması, ayrı ayrı alıma göre nakliye ve montaj kalemlerinde de tasarruf sağlar.
Sorumluluk tektir. Arıza veya eksiklik durumunda tek numara aranır. Kazandan mı bacadan mı kaynaklandığı tartışması yaşanmaz, çözüm aynı ekipten gelir.
Kapasite büyüten müşterilerimizden geri aldığımız ve takasla gelen kazanlar fabrikamızda tam revizyondan geçirilir. Duman boruları yenilenir, et kalınlığı ölçülür, hidrostatik test tekrarlanır, emniyet ekipmanları değiştirilir. Kendi ürettiğimiz kazanlar olduğu için geçmişini ve hangi koşullarda çalıştığını biliriz. Belgeleriyle ve bir yıl garantiyle teslim edilir.
Ömrü belirleyen şey yaş değil, suyun kimyasıdır. Yumuşatma ve degazörle beslenen kazan 25-30 yıl çalışır. Sert suyla beslenen aynı kazan 10 yılda gövde incelmesi yaşar. Kritik gösterge, periyodik kontrollerde ölçülen et kalınlığıdır; tasarım değerinin altına inildiğinde kazan hurdaya ayrılır.
En sık üç neden vardır. Kapasite yetersizdir ve proses talebi kazanın üretebileceğinden fazladır. Duman boruları kurumlanmış, ısı transferi düşmüştür. Brülör modülasyonu tam açılmıyordur. Basınç düşüşü ani ve büyükse buhar hattında kaçak da aranmalıdır.
Tehlikelidir. Su darbesi, hatta biriken kondensin buhar hızıyla sürüklenip dirsek veya vanaya çarpmasıdır. Boru patlatabilir. Nedeni genellikle kondenstop arızası, hatta eğim verilmemiş olması veya kazanda su seviyesinin fazla yüksek tutulmasıdır.
Karar yakıt bedeliyle verilir. Aynı ısı için elektrik, doğalgazdan belirgin şekilde pahalıdır. Sürekli ve yüksek kapasiteli buhar ihtiyacında doğalgaz açık farkla öndedir. Elektrikli kazan; doğalgaz altyapısı yoksa, buhar aralıklı ve az miktarda gerekiyorsa, baca çıkışı mümkün değilse veya emisyonsuz çalışma zorunluysa tercih edilir.
Doğalgaz yakıt gideri ve bakım açısından öndedir; kurum oluşmadığı için temizlik aralığı uzar, baca bakımı azalır. Fuel-oil, doğalgaz altyapısı olmayan bölgelerde veya gaz kesintisine karşı ikinci yakıt olarak tercih edilir. Çift yakıtlı brülör her iki seçeneği bir arada verir.
Dip blöfü vardiyada bir kez, kısa süreli yapılır ve çamuru atar. Yüzey blöfü sürekli veya otomatik kontrollüdür, çözünmüş tuz derişimini sınırlar. Doğru miktar, kazan suyu iletkenliği ölçülerek belirlenir. Gereğinden fazla blöf ısıtılmış suyun boşa gitmesi demektir; az blöf ise köpürme ve buhar sürüklenmesine yol açar.
İstanbul içinde 1-3 gündür. Süreye baca bağlantısı, su ve doğalgaz tesisatı, elektrik bağlantısı ve devreye alma dahildir. Kazan dairesi hazır değilse süre uzar; zeminin kazanın su dolu ağırlığını taşıyacak şekilde hazırlanmış olması gerekir.
Bakım ve kontrol gideri kazan bedelinin yaklaşık %2-3'üdür. 1 ton/h kazan için yıllık 15.000-20.000 TL bakım bütçesi gerçekçidir. Buna periyodik kontrol ücreti, su şartlandırma kimyasalı ve yedek parça eklenir. Asıl kalem yakıttır ve bakım giderinin çok üzerindedir; verim kaybı doğrudan buraya yansır.
Bulmacalarda buhar ve kazan çevresinde dönen eski Türkçe karşılıklar sorulur. Buharın eski adı istimdir; istim tutmak, buhar basıncının yükselmesi anlamına gelir. Teknik metinlerde bu sözcükler artık kullanılmaz, yerini buhar ve buhar kazanı almıştır.
Buhar kazanı imalatı, satışı, montajı ve bakımı için İstanbul Sanayi Doğalgaz Mühendislik ile iletişime geçebilirsiniz. Tesisinize özel kapasite hesabı ve fiyat teklifi ücretsizdir.
Telefon: 0 544 593 60 98
E-posta: dgazmuhendislik@gmail.com
Web: www.istanbulgazmuhendislik.com
Adres: Kocatepe Mah., Tutin Sok., No:57/B, Bayrampaşa/İstanbul
Çalışma saatleri: Pazartesi - Cuma, 09:00-17:00. Kazan arızası ve acil bakım için hafta sonu da ulaşabilirsiniz.
İstanbul Sanayi Doğalgaz Mühendislik, keşiften projelendirmeye, imalattan montaj ve raporlama sürecine kadar sanayi tesisleri için tek elden mühendislik desteği sağlar. Detaylı bilgi ve ücretsiz keşif için bizimle iletişime geçebilirsiniz.